Στις μέρες μας ακούμε συχνά για το δέσιμο. Αυτή η λέξη επινοήθηκε περίπου τριάντα χρόνια πριν για να προσδιορίσει το αδιάσπαστο δέσιμο που ενώνει τους γονείς με τα παιδιά τους για πάντα.
Είναι, παρόλα αυτά ένα μοναδικό δέσιμο που ενώνει το νεογέννητο μωράκι με τους γονείς και αντίστροφα από την πρώτη στιγμή της ζωής του και αντιπροσωπεύει μια απαραίτητη τρυφερή βάση προκειμένου να αντιπετωπίσει την αποκόλληση από τη μητέρα του κατά τη γέννα, με πιο ήπιο τρόπο.
Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό, τη στιγμή της γέννησης, αλλά και τις πρώτες ώρες που ακολουθούν, να δημιουργηθεί οικοειότητα στην επαφή μητέρας- παιδιού αλλά και πατέρα- παιδιού να και να βρουν λίγες προσωπικές στιγμές, που θα τους επιτρέψουν να εδραιώσουν αυτό το τόσο σημαντικό δέσιμο.

Το δέσιμο αναπτύσσεται στα παιδιά μέσα από τις βασικές αισθήσεις: άγγιγμα, βλέμμα, ακοή, γεύση και μυρωδιά. Υπάρχουν ακόμα θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες, την πρώτη μέρα ζωής του, το μωρό ζει σε συμβίωση με τη μητέρα του και δε ξεχωρίζει το σώμα του από το δικό της. Η μητέρα του είναι, άλλωστε, εκείνη που ικανοποιεί όλες τις ανάγκες του, γιατί εκείνη και αυτό είναι ένα πράγμα.
Από την άλλη πλευρά, ο μητρικός και πατρικός δεσμός εκφράζεται μέσα από τη φροντίδα, φιλιά, αγκαλιές, παρατήρηση, τάισμα και επικοινωνία με διάφορους τρόπους με το παιδί τους. Στην πραγματικότητα, οι πιο οικείς στιγμές μεταξύ γονιών και μωρού είναι εκείνες που περιλαμβάνουν σωματική επαφή: ο θηλασμός, το μπάνιο, το μασάζ, το κοίμισμα κλπ., όπου η αγκαλιά και η φυσική επαφή γίνοται αυθόρμητα, οδηγούμενα από το φυσικό ένστικτο προστασίας και γονικής φροντίδας.

Αυτή είναι μια πραγματικά αμοιβαία σχέση: όπως το μωρό αντλεί τη φροντίδα και την αγάπη των γονιών, η φροντίδα από τη μαμά και τον μπαμπά αντλούν αγάπη από το μωρό τους.
Επίσης, από φυσιολογικής άποψης, έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά που που γεννήθηκαν τελειόμηνα και είχαν επαφή με το σώμα της μητέρας τους από τα πρώτα λεπτά της γέννησής τους, προσαρμόζονται καλύτερα στις εξωτερικές θερμοκρασίες, έχουν υψηλότερο ζάχαρο και κλαίνε λιγότερο από εκείνα που είναι χώρια ή μπαίνουν σε κούνια. Ένα ακόμα θετικό της άμεσης επαφής είναι ότι μεταφέρονται αντισώματα στο μωρό που το προστατεύουν.
Για τη μητέρα, τα πρώτα λεπτά μετά τη γέννα είναι κρίσιμα γιατί, βλέποντας το μωρό της και το κρατώντας του στην αγκαλία της, αναπτύσσει το ένστικτο της φροντίδας και της προστασίας που θα τη δέσουν μαζί του με έναν αδιάσπαστο τρόπο για την υπόλοιπη ζωή της.